جلوگیری از آسیب های رایج در هنرمندان عملکرد

درک تقاضای فیزیکی هنرمندان عملکردی

هنرمندان عملکرد -موسیقی دانان، رقاصان، بازیگران سیرک و متخصصان مرحله 1 - بدن خود را به خواسته های فیزیکی شدید و تکراری در جستجوی برتری هنری سوق می دهند.یک ویولنیست ممکن است بیش از یک میلیون ضربه شلاق در هر سال اجرا کند، یک رقاص ممکن است هزاران نفر از نوازندگان را در یک هفته تمرین خاص به طور مداوم اجرا بگذارد و یک بازیگر ممکن است یک صحنه فیزیکی را در طول یک فیلم فشرده تکرار کند (اگر این کار برای استفاده از بدن ضروری انجام دهد، ممکن است باعث آسیب دیدگی شود، در حالی که باعث شود).

این آسیب ها نه تنها باعث درد و کاهش تحرک می شوند، بلکه بر مهارت های فنی، رفاه عاطفی و طول عمر کار نیز تأثیر منفی می گذارد.یک گیتار با اکینیت ممکن است توانایی انجام وانتو را از دست بدهد، در حالی که یک رقاص با شکستگی استرس در پا ممکن است نیاز به ماه ها از آموزش داشته باشد.

آسیب های رایج در سراسر انضباط عملکرد

آسیب های بیش از حد با انضباط متفاوت است، اما آنها الگوهای رایج فشار تکراری بر ساختارهای خاص را به اشتراک می گذارند. تشخیص این الگوها به هنرمندان کمک می کند تا علائم هشدار دهنده اولیه را شناسایی کنند و به دنبال مداخلات مناسب باشند.

در موسیقی

موسیقی ها اغلب پروستاتیت، ده هاوسیnovitis، سندرم تونل کارپال، دیتونی کانونی و سویه های عضلانی در اندام های بالا، گردن و پشت را توسعه می دهند، اغلب درد در مچ دست، Forearm، یا شانه از خم شدن یا انگشت زدن سریع، Percussionists ممکن است با مشکلات دست و مچ دست از حملات بالا مواجه شوند، در حالی که حرکات عصبی به ویژه نوارهای تیز و نوار صفحه کلید های تیزی (سرعت) به علت مشکلات مداوم و انگشتان پا (jibtb) و آسیب دیده می شوند.

رقص در رقاصان

رقصندگان معمولا از شکستگی استرس رنج می برند (به ویژه در متاتارها و tibia)، مدفوع گیاهی، اکیلسیتی، اکراهی، سندرم درد پالومال و ناتوانی لگن، پریدن تکراری، فرود، و تبدیل حرکت بار زیادی را بر روی پایین ترین نقاط و ستون فقرات در باله قرار می دهد، موقعیت های بازگشت می تواند زانو بزند و آسیب های زندگی معاصر را کاهش دهد و ممکن است باعث افزایش آسیب های کف و اثر رقص شود.

بازیگران Circus و Stage اجراکنندگان

بازیگران و اجرا کنندگان صحنه ممکن است فشار سر و صدا، تنش گردن و کاهش کمر درد از تمرین های طولانی و صحنه های فیزیکی خواستار. هنرمندان سیرک و آکروبات با نرخ بالا آسیب های روتاتور کاف، تمایل مچ دست و سویه های همسترینگ به معنی هر گونه عمل تکراری - چه یک رقص خاص، یک تکنیک بلند تکراری، یا یک پیش بینی صوتی خاص - بدون آسیب رساندن به اندازه کافی است.

عوامل خطر کلیدی برای استفاده از صدمات

آسیب های بیش از حد به ندرت ناشی از یک عامل واحد است، آنها معمولا از تعامل متغیرهای مکانیکی، فیزیولوژیکی و روانشناختی ناشی می شوند. شناسایی این عوامل خطر اولین گام در طراحی یک طرح پیشگیری موثر است.

حرکت های تکراری و حجم بالا: اجرای همان حرکات صدها یا هزاران بار بدون تنوع کافی میکروتراما را در بافت هایی ایجاد می کند که توانایی بدن برای تعمیر را مختل می کند.
استراحت و بازیابی: استراحت زمانی است که بدن بازسازی و تقویت می کند بدون زمان بهبودی کافی بین جلسات تمرین یا اجرا، بافت ها در حالت مزمن التهاب و ضعف باقی می مانند، بسیاری از هنرمندان، با فشار برای بهبود یا مقابله با مهلت، قربانی و خواب باقی می مانند.
تکنیک و پست: تراز برداشت کننده یا الگوهای حرکت باعث افزایش استرس در مفاصل و بافت های نرم می شود.یک رقاص با تعامل هسته ضعیف ممکن است کمر را بالا ببرد، که منجر به فشار کمر می شود. A با حالت سر جلو می تواند گردن مزمن و درد را توسعه دهد.
در شرایط فیزیکی ناکافی: خواسته های خاص از عملکرد اغلب نیاز به قدرت کامل بدن، انعطاف پذیری و تناسب اندام هوازی.موسیقی دانان نیاز به قدرت هسته و پشت برای حمایت از ساعات طولانی تمرین، در حالی که رقاصان نیاز به پا و قدرت پا و همچنین استقامت قلبی عروقی.
تجهیزات و ارگونومی: تجهیزات Ill-fit، صندلی ها، کفش ها یا وسایل عملکردی می توانند بیومکانیک ها را تغییر دهند و فشار را افزایش دهند.یک ویولنیست با استفاده از چانه ای که خیلی بلند است ممکن است درد فک را ایجاد کند، در حالی که یک رقاص با پشتیبانی ناکافی ممکن است دچار مدفوع گیاهی شود.
] استرس روانی و خستگی: استرس ذهنی از اضطراب عملکرد، فشارهای رقابتی یا چالش های شخصی می تواند تنش عضلانی را افزایش دهد، آگاهی بدن را کاهش دهد و بهبودی را مختل کند.
رپید افزایش در بار آموزش: ناگهان افزایش ساعت تمرین، یادگیری جدید پرکارگر، یا آماده سازی برای عملکرد با تقاضای بالا (مانند تور یا رقابت) بدون یک دوره شیب تدریجی یک پیش بینی کلاسیک از صدمات بیش از حد استفاده است.

استراتژی های ضروری برای جلوگیری از آسیب های بیش از حد

پیشگیری بسیار مؤثرتر از درمان است.با ادغام استراتژی های زیر به روال روزانه، هنرمندان عملکرد می توانند خطر ابتلا به صدمات بیش از حد را کاهش دهند و همچنین کیفیت عملکرد خود را بهبود بخشند.

۱- اولویت بندی ساختار بندی شده گرم-Up و Cool-Down

یک گرم کردن بدن را برای نیازهای خاص عمل یا عملکرد با افزایش جریان خون، دمای بافت و محدوده حرکتی مشترک آماده می کند.یک گرم خوب باید 10 تا 20 دقیقه طول بکشد و شامل فعالیت هوازی سبک (مانند پیاده روی سریع یا دوچرخه سواری آسان)، پویا که حرکات انضباط را تقلید می کند (به عنوان مثال، دایره های بازوی برای یک هادی، یک رقاص و یا تمرین های کلیدی برای عضلات (مانند پل های روتاتور)

یک کشش سرد، پایدار 10 تا 15 دقیقه، کمک می کند تا درد عضلانی را کاهش دهد (LT 2: 2) باید کشش استاتیک ملایم را که برای 30 تا 45 ثانیه، خود توده های نور یا فوم، و تنفس عمیق برای انتقال سیستم عصبی به حالت فلج کننده مرتبط است، به عنوان مثال، یک پیانیست می تواند انعطاف پذیری مچ دست و مطالعات بیرونی را گسترش دهد، در حالی که یک رقاصه ثابت می تواند به سرعت و انعطاف پذیری ادامه دهد.

۲- تکنیک اصلاح و اصلاح

تکنیک صحیح قوی ترین ابزار در برابر آسیب های بیش از حد است، هنرمندان باید به دنبال بازخورد منظم از مربیان واجد شرایط، مربیان، یا متخصصان جنبش باشند.برای نوازندگان، این می تواند شامل مشاوره با یک معلم تکنیک الکساندر یا یک متخصص هنرهای فیزیکی انجام که متخصص در مکانیک های خاص ابزار آموزش می دهد، رقص باید با معلمان که تاکید مناسب، دامنه بدون محدودیت برای، و مکانیک فرود امن است که می تواند از پیش بینی صدا بهره مند شود.

هنگام یادگیری قطعات جدید یا رقص، آنها را به بخش های کوچکتر تقسیم کنید و به آرامی با توجه به شکل قبل از افزایش سرعت و شدت تمرین ضبط ویدیو می تواند بازخورد عینی در مورد وضعیت و الگوهای حرکت ارائه دهد. هدف این است که عادت های حرکتی کم استرس و کارآمد را ایجاد کنید که در هنگام افزایش بیان، بدن را محافظت می کند.

برنامه ریزی برای استراحت هوشمند و دوره سازی

استراحت یک لوکس نیست - یک جزء حیاتی از عملکرد اوج است. پیاده سازی استراتژی "میکروبر" در طول تمرین: استراحت 5 دقیقه ای برای هر 25 تا 30 دقیقه از بازی مداوم، رقص یا تمرین.استفاده از این استراحت برای کشش، تکان دادن تنش و اجازه دادن به بافت ها به علاوه، برنامه ریزی استراحت هر هفته که هیچ عملکرد یا تمرین اتفاق نمی افتد.

دوره سازی - تنوع سیستماتیک شدت آموزش، حجم و تمرکز بر زمان - به همان اندازه مهم است.برای مثال، یک رقاص ممکن است بین روزهای تکنیک سنگین، روزهای شرطی سازی سبک تر و روزهای متمرکز بر انعطاف پذیری و بهبودی جایگزین شود.این رویکرد مانع خستگی تجمعی می شود و اجازه می دهد تا برای سازگاری فیزیولوژیکی تیم های ورزشی حرفه ای از دوره ای استفاده کنند؛ انجام هنرمندان از همان علم بهره مند شوند.

۴- ایجاد شرایط فیزیکی جامع

شرایط خاص به خواسته های فرم هنر برای پیشگیری از آسیب ضروری است. اجزای کلیدی شامل ثبات هسته ای، استقامت عضلانی، انعطاف پذیری و تناسب اندام قلب است (از جمله abdominis ترانس، چندفیدوها و کف لگن) از حالت و انتقال قدرت به طور موثر پشتیبانی می کند.

رقصندگان باید بر تقویت گلوت ها، چهار رشته، همسترها و عضلات ساقی تمرکز کنند تا نیروهای فرود و کنترل چرخش را جذب کنند. تمرینات اکمحور - جایی که طول عضلات تحت تنش - به ویژه برای جلوگیری از تمایل بهپاتی موثر است.برای مثال، یک ویولنیست می تواند تمرینات گسترش مچ پا غیر عادی را برای جلوگیری از تنیس انجام دهد.در آموزش متقابل شرکت در فعالیت هایی مانند پیلاتس، شنا یا ساخت یوگا بدون عملکرد خاص.

۵- بهینه سازی تجهیزات و ارگونومی

زمان را در انتخاب و تنظیم تجهیزات برای متناسب با بدن خود سرمایه گذاری کنید.موسیقی دانان باید ابزار، صندلی ها، بندها و ایستادن توسط یک متخصص داشته باشند، به عنوان مثال، یک متخصص می تواند از یک بند گردن برای توزیع وزن استفاده کند؛ یک سلولدار باید طول نهایی را تنظیم کند تا بتواند تا ستون فقرات را حفظ کند.رقصگان باید کفش هایی را انتخاب کنند که از تکنیک خاص خود پشتیبانی می کنند - لغزش های مناسب با کفش های مخصوص به همراه دارند و دارای ویژگی های مخصوص به او هستند که باید به طور کامل برش دهند و به طور کامل برشی که با زاویه ای که با زاویه ای که دارای برش می دهند و به طور کامل ماساژ و به طور کامل جدا شوند.

ارگونومی همچنین در فضاهای تمرینی اعمال می شود، نورپردازی خوب، دمای مناسب و یک محیط بدون درهم و برهم، فشار غیرضروری را کاهش می دهد.از تشک های غیر لغزشی که در آن نیاز است استفاده کنید و پدهای ارتعاشی را تحت ابزار در نظر بگیرید.یک میز ایستاده یا مدفوع قابل تنظیم می تواند تغییرات پس از عمل را اجازه دهد.

۶- آگاهی بدن را توسعه دهید و به سیگنال های اولیه پاسخ دهید

یاد بگیرید که بین خستگی عضلانی طبیعی - درد "خوب" پس از یک جلسه تمرین مولد - و نشانه های اولیه بیش از حد استفاده، مانند درد مداوم که با فعالیت، حساسیت نقطه یا سفت و سخت که پس از گرم شدن حل نمی شود، تمایز قائل شوید.استفاده از یک مجله تمرین برای پیگیری سطح درد، مدت و محرک های احتمالی.

هنگامی که شما متوجه یک علامت مربوط می شوید، اقدام فوری را انجام دهید، این ممکن است به معنای کاهش بار، اصلاح تکنیک، جستجوی مشاوره حرفه ای، یا یک وقفه کوتاه از آن حرکت خاص باشد. موثرترین زمان برای مداخله زمانی است که درد خفیف و گذرا است؛ انتظار تا زمانی که شدید شود اغلب نیاز به زمان طولانی مدت دارد.

مدیریت استرس و اولویت بندی سلامت روان

خواسته های روانشناختی هنر عملکرد می تواند به عنوان تخلیه به عنوان تکنیک های آرامش بخش شرکت به روال خود: تنفس عمیق، مدیتیشن، آرامش عضلانی مترقی یا تصاویر هدایت شده است. شکستگی های ذهنی منظم از فرم هنر کمک به تنظیم مجدد سیستم عصبی.در نظر گرفتن کار با یک روانشناس عملکرد یا یک مشاور که درک فشارهای منحصر به فرد از هنرهای نمایشی.

توصیه های اضافی برای هنرمندان عملکردی

فراتر از استراتژی های پیشگیری از هسته، چندین عامل سبک زندگی از سلامت بافت و انعطاف پذیری حمایت می کنند، این ها ارزش ادغام هر هنرمند جدی در مورد پایداری شغلی طولانی مدت را دارند.

عدم استفاده از تعمیرات: یک رژیم غذایی غنی از پروتئین های لاغر، کربوهیدرات های پیچیده، چربی های سالم، ویتامین C و D، کلسیم و اسیدهای چرب امگا 3 از ترمیم عضلات و کاهش التهاب ضد التهابی شامل سبزیجات برگ، توت ها، ماهی های چرب، آجیل و دانه های فرآوری شده بیش از حد و قند است که می تواند التهاب را تشدید کند.
کاهش روانکاری مفصل و کشش عضلانی در طول روز، به ویژه قبل، در طول و بعد از فعالیت فیزیکی است.
بدن کار منظم: جلسات دوره ای با فیزیوتراپیست، ماساژ درمانگر، یا کایروپراکور آموزش دیده در انجام پزشکی هنر می تواند عدم تعادل را زود تشخیص دهد و بافت ها را پر کند. بسیاری از هنرمندان برای نگهداری از هر 2 تا 4 هفته در طول دوره های با تقاضای بالا، بازدید می کنند.
Cross-Training و Variety: درگیر در فعالیت های مکمل مانند شنا، دوچرخه سواری، آموزش مقاومتی، و یا یوگا به طور کلی تناسب اندام ایجاد می کند و بافت بیش از حد کار را به عنوان مثال، یک رقاص که شنا می کند دو بار در هفته بدون مقاومت، در حالی که یک گیتار که تمرین Tai Chi بهبود می بخشد آگاهی و آسیب پذیری.

چه زمانی و چگونه به دنبال کمک حرفه ای

اگر درد در عرض چند روز فعالیت کاهش یافته و خود مراقبت از خود را امتحان نکنید، یا اگر با کیفیت عملکرد یا فعالیت های روزانه تداخل داشته باشد، با یک متخصص مراقبت های بهداشتی مشورت کنید که متخصص در هنرهای نمایشی است. Peracting Arts Association (PAMA) [FLT 1] یک دایرکتوری از پزشکان آشنا با نیازهای منحصر به فرد هنرمندان را برای مراقبت های پزشکی ارائه می دهد.

ارزیابی مکانیک [FLT 1] برای تجزیه و تحلیل الگوهای حرکتی و شناسایی تکنیک های معیوب.

هرگز علائم مداوم یا بدتر شدن را نادیده نگیرید که آسیب های بیش از حد مزمن که درمان نشده اند می توانند منجر به تغییرات ساختاری دائمی، درد مزمن و نیاز به روش های تهاجمی مانند جراحی شوند.هدف این است که از طریق درد حرکت نکنید بلکه برای کار کردن (FLT:0) با [FLT 1] سیگنال های بدن شما برای دستیابی به برتری پایدار است.

نتیجه گیری: یک ذهنیت پیشگیرانه برای یک حرفه طولانی

آسیب های بیش از حد هزینه اجتناب ناپذیر تعهد هنری نیست، با درک صحیح، برنامه ریزی و اجرای مداوم استراتژی های پیشگیری، هنرمندان عملکرد می توانند به طور قابل توجهی خطر ابتلا به این شرایط ناتوان کننده را کاهش دهند. موفق ترین هنرمندان بدن خود را به عنوان ابزار اصلی خود درمان می کنند - سرمایه گذاری در گرم کردن، تکنیک، استراحت، تجهیزات و پشتیبانی حرفه ای با همان سطح قصد آنها برای گوش دادن به شیوه های اولیه خود را، و بدون کمک به انجام دادن به تنظیمات مراقبت از درمان و درمان آن، بدون کمک به طور فعال برای جلوگیری از عملکرد پزشکی و جلوگیری از آن است.